شمع داني به دم مرگ به پروانه چه گفت؟

گفت اي عاشق بيچاره فراموش شوي...

سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد

  گفت طولي نکشد نيز تو خاموش شوي...

از دشمني تا دوستي يک لبخند از جدايي تا پيوند يک قدم .

از توقف تا پيشرفت يک حرکت از عداوت تا صميميت يک گذشت .

از شکست تا پيروزي يک شهامت از عقب گرد تا جهش يک جرات .

از نفرت تا علاقه يک محبت از خست تا سخاوت يک همت .

از صلح تا جنگ يک جرقه از آزادي تا زندان يک غفلت .

دريائي بي ساحل که اعماقش عميق تر از عمق سياهي ها
مردابي آب مرده با مرغابيه به گل آرميده
چشمه ساري در کوير ، يا بوته ي خاري درون يک حرير
اوج گرفتن در وجود يک حباب
بي صدا پنهان شدن زير بال يک عقاب
آن که بالا ميرود ، تا اوج غرور
عشق از زير لباسش ميجهد تا بشکند خودکامگي
بنگرد آسودگي ، بگذرد شر و بدي
تا به پروازش فلک از روي غبطه بنگرد
تا زمين از ديد او مدفون شود
تا ستاره در کنارش جان دهد
تا شهابم با تومعنينه زپيشش بگذرد
عشق آن رنگين کمان رنگ رنگ
عشق امروزه فقط معتاد و منگ
عشق آن است ، آن نگاه بي دريغ
عشق را گويند چون پرواز پر در زير تيغ
آن که گويد عشق را وصفش نکن

 آبي و سبز و سفيد قهوه اي

 يا قرمز يا به شكل شبهاست شايد رنگ طلاست ًٌٌٍٍ‍ّ

" هر كسي بر حسب فكر گماني دارد

" مادرم مي گويد: " زندگي در نظرم يك تور است

 صورتي رنگ و قشنگ و پر از گلهايي است

، كه به رنگ آبند آبي و دريايي و دو مرغان زيبا كه در آن مي چرند

 " پدرم مي گويد:

 " زندگي يكسان نيست ،

 آسمان آبي است گاهي باراني و گاهي ابري است

 " من خودم مي گويم:

" زندگي توري نيست ، رودي نيست ،

مثل آسمان هم نيست

 زندگي در نظرم مهر و صفاست كه گهي خشك و گهي پا برجاست "

کاش می شد با پرستو بال زد

کاش می شد در دل شب فال زد

کاش می شد در نگاه انتظار

خنده ای بر عکس تو در قاب زد

کاش می شد صورت زرد مرا

گر چه با تب رنگ سرخ یار زد

کاش می شد بر دل سرد

خزان گرمی اسم ترا فریاد زد

کاش می شد غنچه های عاشقی

در میان تاب موی یار زد

کاش می شد...