کلبه ی از صفا

...................

13am — Sun, 15 Feb 2009 09:25:02 GMT

گفتي كه به احترام دل باران باش

باران شدم وبه روي گل باريدم

گفتي كه ببوس روي نيلوفر را

از عشق گونه هاي او را بوسيدم

گفتي كه ستاره شو،دلي را روشن كن

من هم چو گل ستاره ها تابيدم

گفتي كه براي باغ دل پيچك باش

بر ياسمن نگاه تو پيچيدم

گفتي كه براي لحظه اي دريا شو

دريا شدم وتو را به ساحل ديدم

گفتي كه بيا و لحظه اي مجنون باش

مجنون شدم و زدوريت ناليدم

گفتي كه شكوفه كن به فصل پاييز

گل دادم و با تَرنُّمتْ روييدم

گفتي كه بيا و از وفايت بگذر

از لهجه ي بي وفاييت رنجيدم

گفتم كه بهانه ات برايم كافيست

معناي لطيف عشق را فهميدم

رفتی شرمی از خدا نکردی

13am — Wed, 11 Feb 2009 19:20:09 GMT

با اون همه قول و قرار و پیمون

که با من غمزده داشتی رفتی

می خواستی از تنهایی دورم کنی

اما منو تنها گذاشتی رفتی

پس اون همه وعده که دادی چی شد

رفتی و وعده تو وفا نکردی

گفتی خدا تو رو به من رسونده

رفتی و شرمی از خدا نکردی

برو ولی هر جا که باشی

هر جای این دنیا که باشی

یه روزی پیدات می کنم

نگا تو چشمات می کنم

راز تو رو پیش همه

می گم و رسوات می کنم

برو ولی یادت باشه که با من

از روز اول وفا نداشتی

گفتی خدا گواهه دوست دارم

تو گفتی اما به خدا نداشتی

اون روزا یادت نمیاد که گفتی

اگه بری غم واسه من می مونه

یادت بیاد گفته بودی به جز تو

راز تورو فقط خدا می دونه

روزگار.............

13am — Tue, 10 Feb 2009 19:16:29 GMT

در کلاس روزگار درس ها گونه گونه اند

درس دست یافتن به اب و نان

درس زیستن در کنار این و ان

درس مهر

درس قهر

درس اشنا شدن با شریک غم

از هم جدا شدن در کنار این

درس ها و معلم ها

در کنار این نمره های صفر و بیست

یک معلم بزرگ نیز در تمام لحظه ها

در تمام عمر در کلاس است

نام اوست مرگ...

و انچه را که درس میدهد زندگیست

دوباره ...........

13am — Thu, 25 Dec 2008 05:48:47 GMT

دوباره تصمیم به نوشتن گرفته...........

به زودی میام.......

تکیه گاه ..................

13am — Tue, 02 Sep 2008 19:23:10 GMT

این دگر رسمش نیست

اين دگر رسمش نيست

با مني كه همه عمر

تكيه گاهت بودم

اين چنين سرد

تو رفتار كني

باغبان دل من!

اين درخت تنها

تك درختي خسته

سايه بانت همه عمر

همدمت در همه فصل

چه بدي كرد كه تو

خسته رهايش كردي

اين دگر رسمش نيست

پيش من صحبت ازآن باغچه ي همسايه

صحبت از سايه ي دلچسب درختان همان باغچه ي زرد و پليد

صحبت از رايحه سبز درختان پر از سيب مجاور

ديگر انگار فراموش نمودي

عطر نارنج دل انگيز و بهاري مرا

سايه ي سرد مرا

تنه ي زرد مرا

كه برايت عمري

تكيه گاهي مطمئن بوده و هست

اين دگر رسمش نيست

باغبان دل من

كه تو با تيغ تبر دوست شوي

چند روزي است

خبر دارم از اين عهد پليد

بعد از اين آن تبر سرد شود همدم تو

روي آن شانه كه روزي سايه ام مي افتاد

دگر آ ن تازه رفيقت بنشيند

دست كم پيش من از دوستي ات با تبر سرد مگو

به خدا رسمش نيست

كه تو وقتي به تنم تكيه زني

با من و يار مني

از تبر حرف زني

مي شود اين لحظات آخر

به جدايي ، به سفر

سردي سايه ي دلچسب درختان دگر

سيب پر وسوسه ي همسايه

به تبر

فكر نكرد

شايد اين تنهايي

سببش من بودم

احتمالا همه تقصير خودم بود

كه اينگونه تو با دشمن من

تيغ تبر

دوست شدي

هر چه بود ، هرچه هست

همه تقصير من است!

چند تا عکس با حال....

13am — Thu, 24 Jul 2008 06:15:33 GMT

همراه من.......

13am — Thu, 24 Jul 2008 06:11:29 GMT

ای همراه من تنها با تو
تا اوج عشق هم پروازم
با قلب تو دلدار من هم آوازم
تو هم پای من
تنها با من هم آوایی
با درد من آشنایی
تکیه گاهی هم صدایی

ما فریاد عشق در قلب شب
دلگرمی عاشقهای بی صداییم
ما دل می بازیم دریا دریا
تا بیکران عاشقهای بی پرواییم

تو با من بمان ای مهربان
چون ماه شب در آسمان
بر من بتاب تا بیکران
مثل مهتاب
من تا مرز جان از عشقمان
می سوزم ای آرام جان
بر من بتاب تا کهکشان
مثل آفتاب

ما فریاد عشق در قلب شب
دلگرمی عاشقهای بی صداییم
ما دل می بازیم دریا دریا
تا بیکران عاشقهای بی پرواییم

ای تو رویای شبهای من
عشق رو ببین تو چشمای من
دستات رو تو دست من بگذار
در لحظه های دیـــــــدار

ما فریاد عشق در قلب شب
دلگرمی عاشقهای بی صداییم
ما دل می بازیم دریا دریا
تا بیکران عاشقهای بی پرواییم

ما فریاد عشق در قلب شب
دلگرمی عاشقهای بی صداییم
ما دل می بازیم دریا دریا
تا بیکران عاشقهای بی پرواییم

ای بازیگر

13am — Fri, 30 May 2008 19:40:23 GMT

ای بازیگر گریه نکن ما هممون مثل همیم

صبحها که از خواب پامیشیم نقاب به صورت میزنیم

یکی معلم میشه٬یکی میشه خونه به دوش٬یکی ترانه ساز میشه٬یکی میشه غزل فروش

کهنه نقاب زندگی تا شب رو صورتهای ماست

گریه های پشت نقاب مثل همیشه بی صداست

هر کسی هستی یکدفعه خط بکش از پشت نقاب از رو نوشته حرف نزن

رهاشو از پیله خواب

نقش یک دریچه٬ رو سینه نقاب بکش

برای یکبار که شده خای خودت نفس بکش

می خوام همین ترانه رو٬رو صحنه فریاد بزنم:

برای یکبار که شده جای خودت نفس بکش

آدمک

13am — Fri, 23 May 2008 19:35:18 GMT

آدمک آخر دنياست بخند آدمک مرگ همينجاست بخند
آن خدايي که بزرگش خواندي به خدا مثل تو تنهاست بخند
دست خطي که تو را عاشق کرد شوخي کاغذي ماست بخند
فکر کن درد تو ارزشمند است فکر کن گريه چه زيباست بخند
صبح فردا به شبت نيست که نيست تازه انگار که فرداست بخند
راستي آن چه که يادت داديم پر زدن نيست که در جاست بخند
آدمک نغمه آغاز نخوان به خدا آخر دنياست بخند

کاش......

13am — Mon, 05 May 2008 07:00:53 GMT

کاش بودي تا دلم تنها نبود تا اسير غصه فردا نبود کاش بودي تا نگاه خسته ام بي خبر از

موج و از دريا نبود کاش بودي تا دو دست عاشقم غافل از لمس دستانت نبود کاش بودي تا

زمستان دلم اين چنين پر سوز پر سرما نبود کاش بودي تا فقط باور کني بعد تو اين زندگي

زيبا نبود ...

پاییز غریب و بی رحم

اون همه برگ مگه کم بود

گل من رو چرا چیدی

گل من دنیای من بود