کلبه عاشقانه (ملک)

تکیه گاه ..................

13am — Tue, 02 Sep 2008 19:23:10 GMT

این دگر رسمش نیست

اين دگر رسمش نيست

با مني كه همه عمر

تكيه گاهت بودم

اين چنين سرد

تو رفتار كني

باغبان دل من!

اين درخت تنها

تك درختي خسته

سايه بانت همه عمر

همدمت در همه فصل

چه بدي كرد كه تو

خسته رهايش كردي

اين دگر رسمش نيست

پيش من صحبت ازآن باغچه ي همسايه

صحبت از سايه ي دلچسب درختان همان باغچه ي زرد و پليد

صحبت از رايحه سبز درختان پر از سيب مجاور

ديگر انگار فراموش نمودي

عطر نارنج دل انگيز و بهاري مرا

سايه ي سرد مرا

تنه ي زرد مرا

كه برايت عمري

تكيه گاهي مطمئن بوده و هست

اين دگر رسمش نيست

باغبان دل من

كه تو با تيغ تبر دوست شوي

چند روزي است

خبر دارم از اين عهد پليد

بعد از اين آن تبر سرد شود همدم تو

روي آن شانه كه روزي سايه ام مي افتاد

دگر آ ن تازه رفيقت بنشيند

دست كم پيش من از دوستي ات با تبر سرد مگو

به خدا رسمش نيست

كه تو وقتي به تنم تكيه زني

با من و يار مني

از تبر حرف زني

مي شود اين لحظات آخر

به جدايي ، به سفر

سردي سايه ي دلچسب درختان دگر

سيب پر وسوسه ي همسايه

به تبر

فكر نكرد

شايد اين تنهايي

سببش من بودم

احتمالا همه تقصير خودم بود

كه اينگونه تو با دشمن من

تيغ تبر

دوست شدي

هر چه بود ، هرچه هست

همه تقصير من است!

چند تا عکس با حال....

13am — Thu, 24 Jul 2008 06:15:33 GMT

همراه من.......

13am — Thu, 24 Jul 2008 06:11:29 GMT

ای همراه من تنها با تو
تا اوج عشق هم پروازم
با قلب تو دلدار من هم آوازم
تو هم پای من
تنها با من هم آوایی
با درد من آشنایی
تکیه گاهی هم صدایی

ما فریاد عشق در قلب شب
دلگرمی عاشقهای بی صداییم
ما دل می بازیم دریا دریا
تا بیکران عاشقهای بی پرواییم

تو با من بمان ای مهربان
چون ماه شب در آسمان
بر من بتاب تا بیکران
مثل مهتاب
من تا مرز جان از عشقمان
می سوزم ای آرام جان
بر من بتاب تا کهکشان
مثل آفتاب

ما فریاد عشق در قلب شب
دلگرمی عاشقهای بی صداییم
ما دل می بازیم دریا دریا
تا بیکران عاشقهای بی پرواییم

ای تو رویای شبهای من
عشق رو ببین تو چشمای من
دستات رو تو دست من بگذار
در لحظه های دیـــــــدار

ما فریاد عشق در قلب شب
دلگرمی عاشقهای بی صداییم
ما دل می بازیم دریا دریا
تا بیکران عاشقهای بی پرواییم

ما فریاد عشق در قلب شب
دلگرمی عاشقهای بی صداییم
ما دل می بازیم دریا دریا
تا بیکران عاشقهای بی پرواییم

ای بازیگر

13am — Fri, 30 May 2008 19:40:23 GMT

ای بازیگر گریه نکن ما هممون مثل همیم

صبحها که از خواب پامیشیم نقاب به صورت میزنیم

یکی معلم میشه٬یکی میشه خونه به دوش٬یکی ترانه ساز میشه٬یکی میشه غزل فروش

کهنه نقاب زندگی تا شب رو صورتهای ماست

گریه های پشت نقاب مثل همیشه بی صداست

هر کسی هستی یکدفعه خط بکش از پشت نقاب از رو نوشته حرف نزن

رهاشو از پیله خواب

نقش یک دریچه٬ رو سینه نقاب بکش

برای یکبار که شده خای خودت نفس بکش

می خوام همین ترانه رو٬رو صحنه فریاد بزنم:

برای یکبار که شده جای خودت نفس بکش

آدمک

13am — Fri, 23 May 2008 19:35:18 GMT

آدمک آخر دنياست بخند آدمک مرگ همينجاست بخند
آن خدايي که بزرگش خواندي به خدا مثل تو تنهاست بخند
دست خطي که تو را عاشق کرد شوخي کاغذي ماست بخند
فکر کن درد تو ارزشمند است فکر کن گريه چه زيباست بخند
صبح فردا به شبت نيست که نيست تازه انگار که فرداست بخند
راستي آن چه که يادت داديم پر زدن نيست که در جاست بخند
آدمک نغمه آغاز نخوان به خدا آخر دنياست بخند

کاش......

13am — Mon, 05 May 2008 07:00:53 GMT

کاش بودي تا دلم تنها نبود تا اسير غصه فردا نبود کاش بودي تا نگاه خسته ام بي خبر از

موج و از دريا نبود کاش بودي تا دو دست عاشقم غافل از لمس دستانت نبود کاش بودي تا

زمستان دلم اين چنين پر سوز پر سرما نبود کاش بودي تا فقط باور کني بعد تو اين زندگي

زيبا نبود ...

پاییز غریب و بی رحم

اون همه برگ مگه کم بود

گل من رو چرا چیدی

گل من دنیای من بود

زیبا............

13am — Tue, 15 Apr 2008 07:51:28 GMT

زیبا!

زیبا هوای حوصله ابری است...

چشمی از عشق ببخشایم

تا رود آفتاب بشوید

دلتنگی مرا

زیبا!

زیبا هنوز عشق

در حول و حوش چشم تو می چرخد

از من مگیر چشم

دست مرا بگیر و کوچه های محبت را

با من بگرد

یادم بده چگونه بخوانم

تا عشق در تمامی دلها معنا شود

یادم بده چگونه نگاهت کنم که تردی بالایت

درتندباد عشق نلرزد

زیبا

آنگونه عاشقم که حرمت مجنون را

احساس میکنم

آنگونه عاشقم که نیستان را

یکجا هوای زمزمه دارم

آنگونه عاشقم

که هر نفسم شعر است

زیبا!

چشــــم تو شعر

چشـــــم تو شاعر است

من دزد شعرهای چشم تو هستم

زیبا!

زیبا کنار حوصله ام بنشین

بنشین مرا به شط غزل بنشان

بنشان مرا به منظره عشق

بنشان مرا به منظره باران

بنشان مرا به منظره رویش

من سبز میشوم

زیبا!

زیبا ستاره های کلامت را

در لحظه های ساکت عاشق

بر من ببار

بر من ببار تا که برویم بهاروار

چشم از تو بود و عشق

بچــــــرخانم

بر حول این مدار

زیبا!

تمام حرف دلم این است

من عشق را به نام تو آغاز کردم

در هر کجای عشق که هستی

آغاز کن مرا

محمد رضا عبدالملكيان

مرگ......

13am — Sat, 05 Apr 2008 07:29:18 GMT

ای مرگ کجایی ؟

ای مرگ کجایی

کجایی که مردابی شدم

پر از گل و لای حسرت

کجایی که سنگی شدم

بر تمام شیشه آرزوها

کجایی که تو را می جویم

از اعماق آسمان می جویم نمی یابم

تو را از خورشید می جویم

تو را از دریا می پرسم

تو را از لحظه های عاشقی می پرسم

تو را از نگاه پر خواهش کودکی

در حسرت لالایی مادرش می پرسم

تو را از صدای کلاغهای وحشی

در غارت مزرعه قلبم می پرسم

تو کجایی که تنها تو را می خوانم

ای مرگ بیا

که پر شدم

از تمنای داشتن تو

مگر تو روزی نباید بیایی

پس زمان را از دست نده

که اکنون بهترین زمان

برای آمدن است

ای مرگ ببین

که برای آمدنت

شهر را چراغان کردم

از شمعهای آرزو

راه آمدنت را

گل بارانی از ستاره کردم

ای مرگ کجایی ؟

که باران غم

سیلی از اشک

روانه چشمان خیره به راهت کرده

ای مرگ کجایی ؟

که تنها تو باید

جای خالی او را پر کنی

او که رفت و مرا با خویش

با گریه هم آواز خواست

او که نگاهش را

از چشمانم گرفت

و خرمنی از گلهای شقایق

در کوی بودنم ریخت

او که دیگر بودن را نمی شناسد

او که دنیایم بود

و دنیا را از من گرفت

حال ای مرگ !

تو شایسته ترین جانشین او

در خانه خالی بودنم هستی

ای مرگ دستانم را بگیر

که تو را می پرسم

و تو را می خواهم

بو ی عیدی........

13am — Sun, 16 Mar 2008 07:05:32 GMT

بوی عیدی بوی توپ بوی کاغذرنگی

بوی تند ماهی دودی وسط سفره ی نو

بوی یاس جانماز ترمه ی مادربزرگ

با اینا زمستونو سر میکنم، با اینا خستگیمو در میکنم

شادی شکستن قلک پول

وحشت کم شدن سکه ی عیدی از شمردن زیاد

بوی اسکناس تانخورده ی لای کتاب

با اینا زمستونو سر میکنم، با اینا خستگیمو در میکنم

فکر قاشق زدن دختر ناز چشم سیاه

شوق یک خیز بلند از روی بته های نور

برق کفش جفت شده تو گنجه ها

با اینا زمستونو سر میکنم، با اینا خستگیمو در میکنم

عشق یک ستاره ساختن با دولک

ترس ناتموم گذاشتن جریمه های عید مدرسه

بوی گل محمدی که خشک شده لای کتاب

با اینا زمستونو سر میکنم، با اینا خستگیمو در میکنم

بوی باغچه بوی حوض عطر خوب نذری

شب جمعه پی فانوس توی کوچه گم شدن

توی جوی لاجوردی هوس یه آب تنی

...با اینا زمستونو سر میکنم، با اینا خستگیمو در میکنم، با اینا بهارو باور میکنم

پیشاپیش این عید سعید و باستانی را به شما دوستان و عزیزانم تبریک می گویم.

پرواز.........

13am — Tue, 11 Mar 2008 06:26:16 GMT

( پرواز )

من زنده ام....

چراکه هنوز می خندم، می گریم، چراکه هنوز هوا را با ولعی بی پایان به شش های تشنه ام هدایت میکنم، چراکه همچنان در برکه های شفاف آرزو شناورم و لغزش لطیف خیال را بر پیکرم ، حس میکنم...

من زنده ام، زیرا هنوز وجودم مالامال از امید است، زیرا هنوز درد و غم را با تمام وجود احساس می کنم، زیرا هنوز باور دارم که پشت این تپه حقیر، جهانی زیبا پنهان شده...

هرگز بدینسان نبوده ام، چنین تشنه و منتظر...

چندی پیش دانه های وجودم پرتوی مهربان خورشید را نظاره کرده اند... چگونه میتوانم بگویم، ای موجوداتِ کوچکِ من، رشد نکنید، میل شکوفا شدن را در خود بکشید... صلاحتان در این است که بیانگارید هرگز خورشیدی بر شما نتابیده، فراموش کنید که وجودتان قدرت متحول شدن دارد، وجود خود را با قاطعیت انکار کنید، چراکه در این صورت امنیتی مطلق انتظار شما را میکشد...

چگونه میتوانم بگویم؟

میل به رهایی، همچون خون، لحظه لحظه در رگهایم میتپد و وجودم را تسخیر کرده، نبضش را حس میکنم...

زندگیم سراسر آکنده از تصور پرواز شده، چگونه میتوان خود را فریفت و چشم بر روی این آمال و آرزوها بست؟

هرگز بدینسان نبوده ام... آنچنان که میل به در آغوش کشیدن خطر داشته باشم، آنچنان که فراق بال و آسوده و بی هیچ توشه تصمیم به ترک قفس ِامن ِطلایی ِخود گیرم.

هرگز بدینسان به وجودم یقین نداشته ام، و هیچگاه راه را این چنین روشن

ندیده ام.

زمان پرواز نزدیک است، آنگاه که بالهای ناتوان من، نای خود را در آسمان آبی باز یابد ...

میدانم روزی بالهایم از شدت پرواز، خسته و تکیده خواهد شد، میدانم که این پرواز فرودی دارد، میدانم که این زندگی مرگی دارد، میدانم که عشق، پایانی دارد...

ولی من از اینک، به پیشواز فرود، مرگ و پایان نخواهم رفت، من از اینک، تکیده و خسته نخواهم شد... چرا که من به زیارت خورشید خواهم رفت، پس چه باک از گم کردن راه؟ همین پرواز پاداش من است...